Verdant Hollow: De Beste RPG van het Decennium — Serieus

Ik eindigde Verdant Hollow om 4 uur 's ochtends op een dinsdag na een marathonsessie die ik helemaal niet van plan was te beginnen. Het spel eindigde, en ik zat zo'n tien minuten in stilte. Ik kan op één hand tellen hoe vaak een spel mij dat heeft aangedaan.

Verdant Hollow is een RPG in een stervende wereld die nog niet weet dat ze sterft. De mensen van the Hollow gaan door met hun leven — boeren, ruziemaken, verliefd worden, instellingen bouwen — terwijl het spelerspersonage langzaamaan begrijpt dat alles afstevent op een einde dat veranderd, vertraagd of geaccepteerd kan worden. Het schrijfwerk behandelt dit thema met meer verfijning dan welk roman ik over het onderwerp heb gelezen.

Het gevecht is een realtime tactisch systeem dat pauzeert voor vaardigheidsselectie. Elk personage in je groep heeft een web van onderling verbonden vaardigheden die evolueren op basis van hun relaties met elkaar — niet alleen hun level. Een groep die 40 uur samen heeft gereisd vecht merkbaar anders dan een groep die op het laatste moment is samengesteld.

De wereld is enorm en beloont verkenning obsessief. Verborgen questreeksen beslaan hele handelingen. Bijspelers uit het eerste uur keren terug in de laatste handeling met complete verhaalbogen. De ontwikkelaar heeft hun eigen spel duidelijk tientallen keren van begin tot einde doorgespeeld en het bezaaid met ontdekkingen voor spelers die bereid zijn te zoeken.

Verdant Hollow is het soort spel dat je interne maatstaf reset. Alles wat ik hierna speel, zal hieraan worden gemeten. Beoordeling: 9,8/10 — een tijdloos klassiek.